Historie Silo61

Ulbe Twijnstra heeft in de jaren '20 een start gegeven van wat nu heeft geleid tot industriële evenementenlocatie DeFabrique. Van de productie van lijnolie en diervoeder tot een evenementenlocatie.

 
 

Van olieslagerij tot mengvoederfabriek 

Olieslagerijen vormden eind 19e, begin 20e eeuw een belangrijke industrie. De lijnolie werd onder meer gebruikt voor de fabricage van verf, zeep en margarine. Van de uitgeperste zaden werden veekoeken gemaakt.

Ulbe Twijnstra 

De ondernemende Fries Ulbe Twijnstra, die al olieslagerijen bezat in Akkrum en Franeker, wilde kort na de Eerste Wereldoorlog een landelijke afzet van zijn producten en zocht voor een nieuw te bouwen fabriek een geschikte locatie in het midden van het land. Deze vond hij vlak bij Maarssen op een gunstig gelegen strook tussen de spoorlijn Utrecht-Amsterdam en het Merwedekanaal. De ligging aan goed vaarwater was voor de fabriek erg belangrijk in verband met de aan- en afvoer van de grondstoffen. Hiervoor werd zelfs een eigen insteekhaven gegraven vanuit het Merwedekanaal (inmiddels gedempt). 

Bouw van de fabriek

In 1921 verrees hier een moderne fabriek voor de persing van lijnolie en de productie van veekoeken. Een opvallend element in het complex vormden de ronde silo's, bestemd voor de opslag van zaden. De fabriek werd grotendeels ingericht en bemand door Friese arbeiders, waarvoor de noodzakelijke huisvesting in het bescheiden Maarssen ontbrak. Met een garantie van de fabriek bouwde de gemeente aan de overzijde van het kanaal een wijkje met kleine arbeiderswoningen, dat tot op heden bekend staat als de Friezenbuurt. 

Mengvoeder 

Na de oorlog ging de fabriek over op de productie van olie uit copra, de gedroogde vrucht van de cocospalm. Hiervoor verrees in de jaren vijftig een opvallende tentvormige opslagloods, nu bekend als de Copraloods. In 1962 werd de productie van olie stopgezet en legde de fabriek zich volledig toe op de productie van mengvoeders, waarmee men in 1937 was gestart. Voor de opslag van granen was in 1960 reeds een hoge silo gebouwd, nu bekend als Silo36, die het complex nog altijd domineert. De productiewijzigingen zijn het gevolg geweest van verschuivingen op de wereldmarkt wat af te lezen is in de verschillende onderdelen van de fabriek. 

 

Het ontstaan van DeFabrique 

In 1963 fuseerde Ulbe Twijnstra met Delfia mengvoeders uit Delft, waarmee de afkorting UTD is verklaard. In 1996 werd de productie naar Deventer verplaatst en kwam de fabriek, waar ooit 300 mensen werk vonden, stil te liggen. Een echtpaar uit Maarssen ontfermde zich over de fabriek en richtte het in als evenementencomplex onder de naam 'DeFabrique'. Uitgangspunt daarbij was dat het historische en industriële karakter van het complex zo veel mogelijk behouden moest blijven.

Verliefd op oude fabriek

De oude fabriek stond al 5 jaar te koop, niemand was geïnteresseerd. Jan van Eck was echter wel geïnteresseerd en dat resulteerde in 1996 tot een bezoek aan de fabriek. Er was op dat moment een werknemer aan het werk en die riep naar de directeur van de fabriek: ‘Hier is een koper!’ Jan van Eck stond in zijn oude kloffie aan de poort en kwam niet echt over als een potentiële koper. Jan werd rondgeleid door de directeur en aan het einde van het gesprek zei de directeur tegen hem: ‘Dit is zeker niks voor je hè?’ Jan was echter helemaal verliefd op de oude fabriek en moest contact opnemen met de financieel adviseur van de fabriek. Jan bood te weinig, maar hij was ook de enige bieder ooit dus de fabriek was van hem. DeFabrique was uiteindelijk een cadeau van zijn vrouw Krijnie voor zijn 50e verjaardag. 

Van kinderspeelparadijs tot kartbaan

In eerste instantie wilden Jan en Krijnie een kinderspeelparadijs of entertainment voor de hele familie van de oude fabriek maken. Dit mocht echter niet van de gemeente Maarssen vanwege het tekort aan parkeerplaatsen. Jan had een kennis die graag een kartbaan wilde openen maar geen ruimte hiervoor had. Jan had alle ruimte dus bundelden ze hun krachten. 

Industrieel erfgoed 

Jan en Krijnie zagen in het terrein met de sfeervolle ruimtes een prachtige kans om een stukje historie te bewaren en het authentieke karakter te koesteren. De gedrevenheid voor het oude pand en de ideeën om de industriële omgeving optimaal te benutten, maakten het mogelijk een eigentijds pakket aan evenementen en activiteiten op te zetten. Elke ruimte is liefdevol gerestaureerd met veel details uit het oude verleden en elke ruimte heeft zijn eigen verhaal en geschiedenis. Menig bezoeker van DeFabrique kijkt de eerste minuten sprakeloos om zich heen.

 

De groei tot nu 

Dat DeFabrique zo enorm succesvol zou worden, had niemand in 2000 verwacht. De eerste jaren zat DeFabrique echt in een pioniersfase. Er werd volop gekeken naar mogelijkheden op het terrein van bijna 4 hectare groot.

Pionieren

De kartbaan en HetKetelhuis waren de eerste ‘locaties’ die geopend werden en al snel kwamen de eerste gasten over de vloer. Veel van de aanwezige gasten waren zakenrelaties van Jan en Krijnie van Eck. In het begin was er geen sprake van een evenementenbeleid. In een papieren agenda werden de reserveringen vermeld, er werd op dat moment geen rekening gehouden met telefoonnummers, programma’s en factuuradressen. 

Explosieve groei

Het ging snel bergopwaarts met DeFabrique. Eén evenement in de week werden er al gauw drie en 30 aanwezige gasten werden 100 gasten. Het aantal medewerkers van DeFabrique begon ook snel te stijgen; de eerste jaren is er ongeveer elke maand een extra medewerker in dienst genomen. Tien jaar na de officiële opening heeft DeFabrique de beste kartbaan van Nederland en is DeFabrique een van de drukst bezochte evenementenlocaties van het land. Er worden per jaar meer dan 100.000 bezoekers ontvangen verdeeld over meer dan 1.200 evenementen.